Powracamy do sprawy z września br., w której radny Sławomir Sałata za oskarżające wypowiedzi dotyczące rzekomego utajnienia dokumentów związanych z przedszkolem, został pozwany przez przewodniczącego rady Jacka Piekutowskiego do sądu.

Przypomnijmy, cała sprawa rozpoczęła się, gdy radny zarzucił przewodniczącemu Jackowi Piekutowskiemu oraz burmistrzowi miasta Witoldowi Kowalczykowi ukrycie pisma z Delegatury Urzędu Wojewódzkiego dotyczącego nieprawidłowości w pobieraniu dodatkowych opłat za przedszkole. Okazało się jednak, że żadnego utajnienia nie było, za co radny słownie przeprosił obu panów. Przeprosin jednak nie uznał przewodniczący radny i sprawę skierował do wymiaru sprawiedliwości.

Wydawać by się mogło, że cała sprawa nie jest warta opisu, bowiem na październikowej rozprawie w Lublinie pan Piekutowski oraz pan Sałata doszli do porozumienia i zakończyli spór. Jednak po odczytaniu na październikowej (29.10) sesji miejskiej stosownego pisma w tej sprawie, doszło do kolejnego spięcia.

Tym razem spór rozpoczął się pomiędzy przewodniczącym, Jackiem Piekutowskim, a radnym Adamem Adamskim, który stwierdził, że sposób odczytania ugody był niezgodny z zaleceniami sądu. - Sędzina wyraźnie powiedziała, od którego momentu do którego ma być to przeczytane, a pan zrobił co innego – mówił Adamski.

Przewodniczący w odpowiedzi zarzucił radnemu wyłudzenie diety. - Jako powód pana nieobecności na komisji, podał pan, że jest pan świadkiem w sądzie. W tej sprawie, sąd nie powoływał żadnych świadków, to co pan zrobił jest nie w porządku.

Z zarzutami Piekutowskiego nie zgadza się Adamski. - Radny Sałata poprosił mnie, abym był jego świadkiem, jeśli zaszła by taka konieczność. Nie tylko ja miałem być świadkiem, inni radni również mieli nimi być, jeśli zaszłaby taka potrzeba.

- Nieobecność na komisji może zdarzyć się każdemu. Pan jednak do przewodniczącego komisji napisał nieprawdę, bo pan napisał, że jest pan świadkiem w sądzie. To, że ktoś ma sprawę w sądzie i prosi dwudziestu, aby uczestniczyli i pomagali np. bić brawa to nie wszystko. Świadkiem się jest wtedy, kiedy od sądu dostaje się kwit – powiastkę. To sąd powołuje świadków, nie strony – tłumaczył Piekutowski.

- Jako usprawiedliwienie mojej nieobecności nie podawałem, że jestem świadkiem, tylko, że mogę nim być, a to wielka różnica – wyjaśniał dalej Adamski. - Skąd mogłem wiedzieć, że dojdzie do ugody, nie wiedział o tym nawet radny Sałata. Jeśli by do niej nie doszło, to na pewno byłbym jednym ze świadków. Ja podałem wszystko zgodnie z prawdą, wszystko odbyło się zgodnie z prawem i nie mam sobie nic do zarzucenia. Po drugie, żeby zostać wezwanym na świadka nie potrzebna jest powiastka, można być zgłoszonym w trakcie rozprawy, także pan przewodniczący jest w błędzie – zakończył.