Jest w naszym mieście tyle miejsc, przy których należy chylić czoła, by oddać chwałę tym, którzy zginęli walcząc o naszą wolność i niepodległość.

11 listopada, Święto Niepodległości jest do tego wspaniałą okazją. Stowarzyszenie Nordic Walking CHODZĘ z SERcEM zorganizowało dla chętnych Pierwszy Radzyński Marsz Pamięci, mający patriotyczno-sportową formę. Grupa z kijkami wyruszając spod Stadionu Miejskiego przeszła na Osiedle Bulawary, gdzie między blokami znajduje się „Miejsce uświęcone krwią ofiar hitleryzmu”. Rozstrzeliwani byli tu członkowie ruchu oporu więzieni w pobliskim budynku, który podczas II wojny było przejściowym więzieniem. Budynek ten to Warszawska 5a. Miejsca to upamiętniono chwilą ciszy. Koleją tablicą pod którą oddano cześć była tablica umieszczona na dzwonnicy Kościoła Św. Trójcy.

Najbardziej znanym mieszkańcom miejscem, do którego przemaszerowali walkerzy jest Pomnik Walki i Męczeństwa na Placu Wolności opatrzony wspaniałym przesłaniem „Niech ludzie tylko jedno pamiętają o nas, żeśmy padli za wolność aby była prawem”. Od pomnika grupa udała się na ulicę Powstańców Styczniowych, aby oddać hołd pod krzyżem ustawionym na mogile rozstrzelanych przez armię carską organizatorów i uczestników zrywu powstańczego z 1863r.

Na budynku Domu Nauczyciela również znajduje się tablica pamiątkowa, a na niej umieszczone są nazwiska pedagogów, którzy stracili życie z rąk hitlerowców najczęściej dlatego, że udzielali tajnych lekcji, prowadzili tzw. tajne komplety. Droga marszu poprowadziła jeszcze na Cmentarz Parafialny, aby wspomnieć harcerzy rozstrzelanych przez hitlerowców we wsi Sitnio 5lipca 1940r., a następnie ekshumowanych w obecne miejsce spoczynku oraz żołnierzy Wojska Polskiego, których mogiły znajdują się wzdłuż muru po lewej stronie bramy główniej.

Każde z odwiedzanych miejsc upamiętniano chwilą ciszy i zadumy, zapalano znicze oraz ozdabiano biało-czerwoną szarfą. 

Wspólne wielopokoleniowe spotkanie zakończyło się ogniskiem, przy którym zmarznięci nieco wędrowcy rozgrzewali się śpiewając patriotyczne pieśni i piekąc kiełbaski.

Przemarsz stał się nie tylko miłym spotkaniem integracyjnym ale również wspaniałą lekcją historii. W takim momencie wielkie podziękowania należą się tym, którzy wszystkie te miejsca upamiętnili stawiając krzyże, montując pamiątkowe tablice i nieustannie o te miejsca dbają i o nie zabiegają.