Dożynki to uroczyste zakończenie zbioru plonów, święto urodzaju, czas radości, że wszystko udało się szczęśliwie zebrać.

Święto to wiązało się z licznymi zwyczajami i obrzędami mającymi zapewnić urodzaj na rok następny, np. ostatnie kłosy żniwiarze zostawiali na polu, wiązali je w kępkę, ozdabiali, niekiedy układali pod nimi kawałek chleba w lnianej szmacie, co miało magicznie łączyć przyszły plon z już zebranym. Wieńce ze zbóż symbolizowały roczny plon oraz chleb upieczony z nowej mąki. Ziarno wykruszone z wieńca dożynkowego było używane do pierwszych zasiewów. Dożynki kończyły się ucztą i zabawą w której brała udział cała wieś. Dożynki — święto chleba i wielkie święto rolników, będące ukoronowaniem ich całorocznego trudu, mają podobny charakter po dzień dzisiejszy.

Dożynki to tradycja, a różne tradycje i obrzędy ludowe od lat kultywowane są w naszym przedszkolu, ale „Święto plonów” obchodzone jest po raz pierwszy.

Dzieci z grupy „Dinozaury” pod kierunkiem nauczycielek Krystyny Ochnio i Jadwigi Napłoszek przygotowały namiastkę takich dożynek, które zostały zaprezentowane dla licznie zgromadzonych rodziców. Dzieci tańczyły, recytowały i śpiewały różne piosenki. Nie zabrakło także wieńca dożynkowego.

Spotkanie zakończyła degustacja chleba dożynkowego z masłem oraz owoców przyniesionych przez dzieci.