Euro – póki co – jest dobre. Nudą z boiska wieje rzadko. Czyli nie tylko dramatyczną i szczęśliwie zakończoną walkę o życie Christiana Eriksena zapamiętamy z tego turnieju.

Stawiałem od miesięcy na Włochów (mam świadków), więc cieszę się, że chyba mam rację. Ale diabelnie mocna jest Belgia, a Lukaku – niech was nie myli kolor skóry – to nieślubne dziecko Lewandowskiego i Suareza. Anglia spoko. Chorwacja niech już zmienia wartę. Nie nabijajcie się z Finlandii, pseudofachowcy od okręgówki! Holandia – jednak nie, i długo nie. Ciekaw jestem młodej Hiszpanii i, mniej, Portugalii oraz oczywiście Francji i Niemców, którzy na pierwszy ogień zetrą się ze sobą.

Ale tak naprawdę w tym turnieju interesuje mnie tylko Polska.

Jeśli ze Słowacją wygramy zdecydowanie i ładnie, może nie być gorzej niż w 2016. Ale nie oczekuję niczego więcej niż wyjście z grupy. Tak, jestem minimalistą (dzisiejszy cytat dnia z najlepszego radzyńskiego portalu kozirynek.online: „Pesymista: optymista z praktyką życiową.”).

O meczu Polska-Słowacja napiszę dziś wieczorem, jutro rano, albo w ogóle nie napiszę.

PS. Na stronie 446 w Telegazecie TVP1 jest felieton Andrzeja Strejlaua o EURO. Polecam, bo jak dotąd Telegazetę czytamy z Trenerem tylko we dwóch.

Adam Świć