Wohyń. Nie ustąpiła pierwszeństwa motocykliście

zgadzam się z poprzednikiem . Jak się nie ma pojęcia o pisaniu to lepiej sobie odpuścić, a nie szpikować ludzi pokaleczoną polszczyzną.
Panie Autor - cyklista, to człowiek poruszający się na rowerze a nie na motocyklu. A i właśnie - mówi/pisze się motocykl a nie motor. Na temat niezgrabnej i nieskładnej całości nawet nie będę się wypowiadał.

Nie broń tak redaktora, bo czego Jaś się nie nauczy tego Jan nie będzie umiał. Jeśli by nikt nie zwracał na nic uwagi, to np. kierowcy jeździli by jak chcieli i ciągle by były stłuczki, tak samo jeśli by nikt nie zwracał uwagi na to jak pan Michał pisze, to by pisał tak dalej, co jest żałosne. Tym wypadkiem to chyba pobił samego siebie. Nie widziałeś tekstu pierwotnego pod tym artykułem, tego nie dało się czytać!

A co ma do tego polonistyka? Poprawnego posługiwania się językiem polskim uczą już w podstawówce. Z biegiem lat można trochę zapomnieć, zdarza się nawet najlepszym. Straszne jest to, że coraz więcej mamy przedstawicieli pokolenia "jestę studentę" a każde zwrócenie im uwagi kończy się właśnie takim: zajmijcie się swoją pracą
Dziękuję Autorowi za poprawienie tekstu i życzę wytrwałości w doskonaleniu warsztatu.

Nieprawidłowa, jak to nazywasz "stylistyka" języka polskiego to też jest tragedia, wprawdzie innego rodzaju, ale dużo mówi o autorze i jego edukacji. Jak ktoś się zabiera za dziennikarstwo, bez względu na zasięg lokalny: powiatowy, wojewódzki, ogólnokrajowy itd. i bez względu na źródło przekazywanej informacji: prasa, Internet etc., powinien mieć przynajmniej elementarne przygotowanie językowe i wiedzę ogólną. Brak takiego przygotowania rzutuje również na nauczycieli owego "dziennikarza", którzy wypuścili go ze szkół różnych poziomów kształcenia ze średnim włącznie, bo umiał się bezbłędnie podpisać albo jest czyimś pociotkiem. Taka jest prawda i tak coraz częściej się zdarza, nie tylko na poziomie dziennikarstwa w małych lokalnych mediach i prasie, ale co gorsze na poziomie ogólnokrajowym. O obiektywizmie i rzetelności dziennikarskiej nawet wspominać nie będę, bo takowych cech u dziennikarzy już dawno nie ma.

Idź spać dziecko i pozwól dorosłym porozmawiać.

Poeta... tylko głowa nie ta.